Zebur, mezmur 52

  1. Niçin kötülüğünle böbürlenirsin, ey kabadayı,Tanrının sadık kullarına karşıBütün gün dilin yıkım tasarlarKeskin ustura gibi, ey hilekâr.
  2. İyilikten çok kötülüğü,Doğru konuşmaktan çok yalanı seversin. Sela
  3. Seni hileli dil seni!Her yıkıcı sözü seversin.
  4. Ama Tanrı seni sonsuza dek yıkacak,Seni kapıp çadırından fırlatacak,Yaşam diyarından kökünü sökecek. Sela
  5. Doğrular bunu görünce korkacak,Gülerek şöyle diyecekler:
  6. «İşte bu adam, Tanrıya sığınmak istemedi,Servetinin bolluğuna güvendi,Başkalarını yıkarak güçlendi!»
  7. Ama ben Tanrının evinde yeşeren zeytin ağacı gibiyim,Sonsuza dek Tanrının sevgisine güvenirim.
  8. Sürekli sana şükrederim yaptıkların için,Sadık kullarının önünde umut bağlarım,Çünkü adın iyidir.
Поделиться:
Facebook ВКонтакте Twitter