Песьня, разьдзел 2

  1. Я — раўнінны нарцыс Саронскі, я — лілея з даліны!
  2. Як лілея сярод бадзякоў — каханая сярод сябровак!
  3. Як яблыня сярод лясных дрэў — каханы мой сярод хлопцаў. У шатах яе люблю я сядзець, і плады зь яе рот мне салодзяць.
  4. Увёў ён мяне ў дом піру, нада мной яго сьцяг — каханьне!
  5. Падмацуйце мяне віном, яблыкамі асьвяжэце мяне, бо я зьнемагла ад каханьня.
  6. Яго левая — пад маёй галавою, а правай рукою мяне абдымае.
  7. Заклінаю вас, Ерусалімскія дочкі, сарнамі ці палявымі ланямі: ня будзеце і ня турбуйце каханай, пакуль не прачнецца сама!
  8. Голас каханага майго! вось, ён ідзе, скача па горах, перабягае па ўзгорках, —
  9. мілы падобны да сарны, да маладога аленя. Вось, ён стаіць у нас за сьцяною, заглядваючы ў акно, мільгаціць за рашоткай.
  10. Каханы мой загаварыў да мяне: устань, мая любасная, мая гожая, выйдзі!
  11. Вось, і зіма адышла; дождж перастаў, мінуўся;
  12. кветкамі зацьвітае зямля, час песьняў птушыных настаў, і горлінка ў нашым краі засьпявала,
  13. налівае смакоўніца пупышкі, вінаградныя лозы пахнуць у квецені. Устань, мая любасная, мая гожая выйдзі!
  14. Горлінка ў горнай цясьніне, пад паветкаю скалаў! Пакажы мне свой тварык, дай мне пачуць твой галасок; бо твой голас — салодкі, бо мне тварык твой вабны!
  15. Лавіце нам лісянятак і лісак лавіце, што мне вінаграднік марнуюць; а вінаграднікі ж нашыя ў цьвеце!
  16. Каханы аддадзены мне, я — яму; ён пасьвіць сярод лілеяў.
  17. Пакуль не астыў яшчэ дзень, не паслаліся цені, пасьпяшайся назад, як сарна, мой мілы, ці як алень малады на вышынях Бэтэр.
Поделиться:
Facebook ВКонтакте Twitter