Друзья, за все время, что занимаюсь этим проектом (15 год пошёл), я не просил с его страниц о какой-либо личной нужде.

Но сегодня, я прошу вас молиться о чуде.

8.5 часов назад (20.02 17:00MSK) мою жену госпитализировали, на 24 недели беременности. Врачи говорят, что в ближайшие сутки они ожидают, что мы потеряем ребенка. И с их же слов, тут только если чудо произойдёт (но они не особо верят в чудеса и обнадёживать нас не хотят).

Я никогда не обращал внимания, на рассказы о чудесах, ибо мы верим в Него не потому, что он творит их или нет. Но сегодня, я прошу вас молить Господа, чтоб Он свершил чудо и явил себя в данной ситуации. Чтоб он укрепил мою супругу дал здоровье ей и малышу, и дал принять нам Его решение, каким бы оно не было.

Я верю, в то, что Господь, для исцеления призывает нас молиться друг-за-другу, и по молитве праведных многое происходит.

Да будет наш Господь Бог и Спаситель, за всё прославлен!

// Леонид. Администратор, проекта Библия Онлайн.

~~

Благослови, душа моя, Господа, и вся внутренность моя — святое имя Его.

Благослови, душа моя, Господа и не забывай всех благодеяний Его.

Он прощает все беззакония твои, исцеляет все недуги твои; избавляет от могилы жизнь твою, венчает тебя милостью и щедротами…

Ёв, разьдзел 3

  1. Пасьля таго разамкнуў Ёў вусны свае і пракляў дзень свой.
  2. І пачаў Ёў і сказаў:
  3. хай загіне дзень, калі я нарадзіўся, і ноч, калі было сказана: зачаўся чалавек!
  4. Дзень той хай будзе цемраю; хай не дагледзіць яго Бог згары, і хай не зазьзяе над ім сьвятло!
  5. Хай запамрочыць яго цемра і цень сьмяротны, хай завалачэ яго хмара, хай баяцца яго, як палючае спёкі!
  6. Ноч тая, — хай забярэ яе змрок, хай не залічыцца яна ў дні года, хай ня ўвойдзе ў лік месяцаў!
  7. О! ноч тая — хай будзе яна бязьлюдная; хай ня ўвойдзе ў яе весялосьць!
  8. Хай праклянуць яе кляцьбіты дня, здольныя разбудзіць Левіяфана!
  9. Хай зацьмяцца зоркі сьвітаньня яе: хай чакае яна сьвятла, і яно ня прыходзіць, і хай ня ўбачыць яна веяў дзяньніц
  10. за тое, што не замкнула дзьвярэй улоньня маці маёй і не схавала гароты ад вачэй маіх!
  11. Чаму не памёр я, выходзячы з нутробы, і не сканаў, калі выйшаў з чэрава?
  12. Чаму прынялі мяне калені? навошта было мне смактаць саскі?
  13. Цяпер ляжаў бы я і спачываў: спаў бы, і было б мне спакойна
  14. з царамі і дарадцамі зямлі, якія забудоўвалі сабе пустыні,
  15. ці з князямі, у якіх было золата і якія напаўнялі дамы свае срэбрам;
  16. ці, як выкідзень пахаваны, не існаваў бы я, як немаўляты, якія сьвятла не пабачылі.
  17. Там беззаконныя перастаюць наводзіць страх, і там адпачываюць зьнясіленыя.
  18. Там вязьні цешацца спакоем і ня чуюць крыкаў наглядчыка.
  19. Малы і вялікі там роўныя, і раб свабодны ад гаспадара свайго.
  20. Навошта дадзена пакутніку сьвятло і жыцьцё засмучаным душою,
  21. якія чакаюць сьмерці, і няма яе, якія выкапалі б яе ахвотней, чым скарб.
  22. Узрадаваліся б да захапленьня, захапіліся б, што знайшлі магілу?
  23. Навошта дадзена сьвятло чалавеку, шлях якога зачынены і якога Бог атачыў змрокам?
  24. Уздыханьні мае апярэджваюць хлеб мой, і стогны мае ліюцца, як вада,
  25. бо жудаснае, чаго я жахаўся, тое і напаткала мяне; і чаго я баяўся, тое і прыйшло да мяне.
  26. Няма мне міру, няма спакою, няма радасьці: спасьцігла няшчасьце.
Поделиться:
Facebook ВКонтакте Twitter